اینترنت، رسانه‌‏ای با تکثر فرهنگی

فرهنگ، امری ضروری در حیات انسان است. هر نوع رفتار و تفکری به زمینه‏ی فرهنگی که فرد در آن می‏زید، بستگی دارد. انسان موجودی است اجتماعی و حاصل این زیست اجتماعی، بعد از سال‏ها، شکل‏گیری فرهنگ و مشترکات ذهنی یک جامعه است. هر فرهنگ، فرآیند اجتماعی کردن مخصوص به خود را دارد که متفاوت با دیگر جوامع است.

در دهه‏های اخیر، با گسترش استفاده از اینترنت، کاربران با فرهنگ‏های مختلفی مواجه‏اند که هر کدام، دنیای جدیدی را برای آن‏ها معنا می‏کنند.

می‏توان گفت که در حال حاضر مصرف اینترنت (به مثابه یک کالای فرهنگی نوین) به شیوه‏ای برای گذران اوقات فراغت بدل شده است. استفاده روز افزون از اینترنت و طولانی‏تر شدن ساعات استفاده از آن در اوقات فراغت در زندگی مدرن شهری، مستلزم تأمل دقیق و علمی است. از دیگر ویژگی‏های این رسانه‏های جمعی می‏توان به خصلت تفریحی و سرگرم‏کنندگی آن اشاره کرد. سایت‏های فال‏بینی، مُد، طنز و پیامک (sms)، کتابخانه‏های مجازی، وب سایت‏های شخصی و . . . که به مهارت کم نیازمندند، باعث بسط و توسعه‏ی این کنش در سبک‏های جدید فراغتی جوانان شده است.

“دانیل لرنر” معتقد است که رسانه‏های ارتباطی و اطلاعاتی با اشاعه اخبار و اطلاعات متنوع از تمام جهان امکان آشنایی فرد با مخاطبان زیادی را فراهم می‏آورد که از حیث سبک زندگی، فرهنگ، زبان و دین با یکدیگر متفاوتند. و دیگر تنها با منابع محدود بومی خود مرتبط نیست.

هر امری در جامعه انسانی یک امر فرهنگی است. فرهنگ هر جامعه‏ای را می‏توان عامل استحکام بخش آن نیز دانست که در معنای کلی ارزش‏ها، هنجارها، آداب و روسوم و… را شامل می‏شود. به زعم “بریان فِی”، حتی «تجربه‏ها از انتظارات، خاطرات، اعتقادات و پیش‏داوری‏های فرهنگی که در ساخته شدن آن تجربه نقش دارند، شکل می‏گیرد» به عبارت دیگر تجربه‏های شخصی ما نیز در چهارچوب نظام معنایی ساختارهای جامعه‏ای که در آن زندگی می‏کنیم، تبلور می‏یابد. پس استفاده نادرست از اینترنت و جذب فرهنگ‏های غیر بومی و غریبه شدن، تجربه‏ها و سبک زندگی فرد را آنچنان دچار دگرگونی و تنش خواهد کرد که همواره خود را موجودی بیگانه از سایرین ببیند و به نوعی از فضای حقیقی که در آن زیست می‏کند، دور می‏بیند.