«راضیه کوچکی»، بهمن ۵۷، یک دختر دبیرستانی و اهل نوشتن و ثبت کردن بوده. دفتر خاطرات انقلابش را به رسم امانت به چارقد داده تا انقلاب را اینبار از دریچه دستنوشته های دخترانه ببینیم. دختری که شور و شعور انقلاب، از دست خط و قلم جوانانهاش میتراود.
این دفتر قدیمی، با یادداشتبرداری او از کتابهایی که آن زمان، جوانها مثل گج، با هزار زحمت و دردسر پیدا میکردند و سر میکشیدند شروع میشود، در ادامه به ثبت شعارها، شعرها و سرودهای انقلابی میرسد و بعد با گزارش لحظه به لحظه از بهمن شلوغ آن روزها به اوج میرسد و تا رسیدن به ۲۲ بهمن ۵۷ و پیروزی انقلاب، ادامه مییابد.
راضیهی نوجوان آن روزها، امروز یکی از معلمهای نمونه کشور است.
[ms 0]